Veel mensen met diabetes type 1 chronisch vermoeid

slapenChronische vermoeidheid komt vaak voor bij mensen met diabetes type 1. Die vermoeidheid wordt niet zozeer veroorzaakt door schommelingen in de bloedsuikerspiegel. Gedragsfactoren spelen een belangrijke rol bij de vermoeidheid, schrijven onderzoekers van het UMC St Radboud in Diabetes Care. Mogelijk is cognitieve gedragstherapie een effectieve behandeling.

Bijna de helft van de mensen met diabetes type 1 is chronisch moe. Niet gewoon moe, maar al langer dan een half jaar zo ernstig moe dat ze hun dagelijkse bezigheden niet goed kunnen doen en minder genieten van hobby’s en sociale contacten. Mensen met diabetes type 1 noemen hun vermoeidheid als de meest hinderlijke klacht van diabetes. Dit blijkt uit onderzoek van klinisch psycholoog dr. Hans Knoop en internist prof. Cees Tack van het UMC St Radboud dat is gepubliceerd in het blad Diabetes Care. Het is voor het eerst dat mogelijke oorzaken van chronische vermoeidheid bij mensen met diabetes type 1 zijn onderzocht.

Gedrag speelt een rol
In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, wijst het onderzoek uit dat de chronische vermoeidheid maar voor een klein deel is te wijten aan een schommelende bloedsuikerspiegel. Wanneer iemand erg lang voortdurend moe blijft, lijkt dit vooral samen te hangen met gedragsfactoren. Een onregelmatig slaap-waak patroon, te weinig bewegen of je machteloos voelen tegenover de vermoeidheid zijn bijvoorbeeld factoren die een rol spelen. De onderzoekers wijzen erop dat dit aspecten zijn die mogelijk aangepakt kunnen worden met ‘cognitieve gedragstherapie’. Deze therapie blijkt bij vermoeide patiënten met andere chronische aandoeningen vaak goed te werken.

Lees verder op de website van het UMC St Radboud.

6 antwoorden op “Veel mensen met diabetes type 1 chronisch vermoeid”

  1. Oja gedragstherapie? dus als mijn suiker op een dag schommelt van 2,3 naar 11 en dan weer naar 3 om vervolgens door te schieten naar 20.. . op een hele nare ongelukkige dag, dan is de vermoeidheid daarna niet te wijten aan de suikerschommelingen?
    Dat ik dan als een vaatlap uren lang op de bank hang en steeds in slaap sukkel omdat ik doodop ben beeld ik me ook in. Ben gewoon een slappeling die verkeerd gedrag vertoont..
    Ik wens het deze mensen van harte zélf toe.

  2. Ik denk dat je het ioets genuanceerder moet zien Harold. Niet alleen schommelingen maar ook andeer factoren hebben een grote invloed op vermoeidheid.

  3. Wellicht heeft het ook iets te maken met vitamine B12 tekort. Komt ook meer voor bij mensen met Diabetes.

  4. Het blijft toch makkelijk praten voor de heren/dames doktoren en onderzoekers.In theorie hebben ze het vast vaak bij het rechte eind, maar de praktijk is helaas wat weerbarstiger.
    Misschien is het een idee dat ze eerst eens zelf , zeg een week, diabeet “spelen” met vooral veel wisselende bloedsuikers.Ben benieuwd hoe ze zich voelen.Maar ja, is uiteindelijk ook weer geen eerlijk onderzoek, als je weet dat het na een week weer stopt……

  5. Ik kan me de reactie van Harold en Bert toch wel voorstellen.
    Er is heel weinig bekend over diabetes bij niet diabeten en dat maakt dat men totaal niet begrijpt hoe wij leven/moeten leven.

    Ik heb het deze week nu 45 jaar en ik kan echt niet zeggen dat er goeie jaren tussen zaten.
    Ik heb nu een goed team om me heen en het gaat beter , maar de schade is er en daar is niets meer aan te doen.

    Ik heb ook de neiging af en toe flink boos of verdrietig te zijn.
    Het is heel vermoeiend en dat werk je echt niet zo maar weg met gedragsverandering zou te makkelijk zijn.

  6. Als diabetes ‘patient’ (15 jaar), wordt ik geconfronteerd met steeds
    wisselende oproepen zoals funduscontrole, voetencontrole, kwartaalbezoek
    aan diabetesverpleegkundige, bloedonderzoek,etc.etc. In de aanpak/behandeling zit totaal geen regelmatig terugkerende lijn in.
    Met bepaalde langdurige hoge bloedglucosewaarde’s m.n. in de morgen en
    vroege middaguren weet mijn huisarts/diabetesverpleegkundige in het geheel geen raad. Meer insuline ’s morgens leidt tot hypo’s ’s middags en meer insuline ’s avonds tot hypo’s ’s nachts. Mijn oproep is echter voornamelijk gericht om te komen tot een eenduidige duidelijke kwartaal – halfjaar en jaarcontrole met vaste tijdstippen voor de diverse controle’s.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.