Het eten van genoeg vezels uit volkorenproducten verkleint mogelijk de kans op diabetes type 2. Dat blijkt uit een Duits onderzoek onder 25.000 mensen, aldus het Diabetesfonds.

In het Duiste onderzoek zijn jarenlang zo’n tienduizend mannen en vijftienduizend vrouwen gevolgd en werd er bijgehouden wat ze aten. De mensen die de meeste vezels aten (gemiddeld 17 gram per dag), hadden ruim een kwart minder kans op diabetes dan de groep die de minste vezels at. Ook in groenten en fruit zitten vezels, maar die hadden geen effect op het diabetesrisico.

De studie is gepubliceerd in het tijdschrift Archives of Internal Medicine van 14 mei. Ook uit eerdere, kleinere studies, bleek dat vezels gezond zijn. De piek in bloedsuiker na het eten bijvoorbeeld lijkt lager te zijn bij een vezelrijke maaltijd. Ook stijgt de bloedsuiker minder snel. De onderzoekers concluderen dat het eten van volkoren graanproducten zoals volkorenbrood of volkoren ontbijtproducten belangrijk is.

Het medicijn Avandia tegen diabetes type II verhoogt mogelijk het risico op een hartaanval. Dat blijkt uit een onderzoek dat maandag in het medische tijdschrift New England Journal of Medicine is verschenen, aldus Trouw. Producent van Avandia, GlaxoSmithKline, zegt dat het absoluut niet met de onderzoeksresultaten eens is. Volgens het bedrijf wegen de voordelen van het medicijn op tegen de nadelen. Het spreekt van onvolledig bewijs en een slechte opzet van het onderzoek.

Avandia, ook bekend onder de naam rosiglitazone, is een medicijn tegen een vorm van diabetes veroorzaakt door overgewicht. Het middel wordt ook in Nederland voorgeschreven door artsen. Volgens de studie, waarin bestaand onderzoekmateriaal opnieuw werd bekeken, hebben mensen die het medicijn slikken 43 procent meer kans om een hartaanval te krijgen. Avandia helpt het bloedsuikerspiegel binnen veilige marges te houden. Op die manier wordt schade aan bijvoorbeeld nieren of ogen voorkomen.

Overigens stellen de onderzoekers dat gebruikers van het middel niet van de ene op de andere dag moeten stoppen met slikken. Zij adviseren mensen eerst contact op te nemen met hun dokter.

Naast vetrijk eten verhoogt ook een koolhydraatrijke maaltijd direct het lipidengehalte in het bloed. Verstoringen in vet- en glucosestofwisseling na de maaltijd vergroten de kans op aderverkalking. Het effect is zichtbaar bij vrouwen met diabetes, maar ook bij gezonde vrouwen. Dat concludeert Marjan Alssema in het onderzoek waarop zij 15 mei is gepromoveerd aan VUmc. Het onderzoek is gefinancierd door het Diabetes Fonds.

Uit het onderzoek blijkt dat verstoringen in zowel glucose- als vetstofwisseling na de maaltijd behoorlijk veel invloed hebben. Een hogere bloedglucose na de maaltijd gaat zelfs bij gezonde personen samen met meer aderverkalking. Die relatie is sterker dan die tussen núchtere bloedglucose en aderverkalking. En verrassend genoeg maakt het niet uit of de glucose wordt gemeten na een vetrijke maaltijd of na een (vetarme) koolhydraatrijke maaltijd.

Alssema onderzocht in een vierjarige studie 160 vrouwen tussen de 50 en 65 jaar oud, met en zonder diabetes type 2. Alssema wilde weten wat de effecten zijn van de vet- en glucosespiegels na een maaltijd op het risico van hart- en vaatziekten. Voor de vraagstelling is bewust gekozen voor meting na de maaltijd. Want in de westerse wereld zijn we het grootste deel van de dag niet nuchter. De gebruikelijke nuchtere metingen zeggen dus niet alles over hoe het lichaam reageert op een maaltijd.

Speciale aandacht was er voor de vetstofwisseling na de maaltijd bij vrouwen met diabetes type 2. Vrouwen met deze vorm van diabetes krijgen vaak te maken met hart- en vaatziekten, nog vaker dan mannen. Alssema denkt dat het verhoogde risico van vrouwen deels ligt aan de samenstelling van vetrijke deeltjes in het bloed. Die samenstelling wordt vooral na de maaltijd beïnvloed door het eiwit CETP, zo laat het onderzoek zien. CETP zorgt voor het transport van cholesterol tussen de verschillende vetrijke deeltjes in het bloed. Vrouwen blijken meer CETP te hebben dan mannen.

Uit het onderzoek volgen in dit stadium nog geen concrete adviezen voor de consument, behalve om niet te veel te eten en genoeg te bewegen. Verder onderzoek is nodig.
[VUMC]

Mannen met diabetes zijn minder vruchtbaar dan gezonde leeftijdsgenoten. Hun sperma is van minder goede kwaliteit doordat diabetes het sperma-DNA beschadigt. Dat concluderen Ierse onderzoekers, aldus het DiabetesFonds.

Het is al langer bekend dat diabetes kan leiden tot erectieproblemen en afname van de hoeveelheid sperma, maar nu is voor het eerst onderzocht wat diabetes doet met het sperma. De kwaliteit gaat achteruit: van de mannen met diabetes bevatte 52% van het sperma beschadigd DNA, bij de mannen zonder diabetes was dat een stuk minder: 32%.

Het onderzoek is gedaan met een groep van 27 mannen met type 1 diabetes en 29 mannen zonder diabetes. Volgens de onderzoekers wijzen nog ongepubliceerde gegevens erop dat ook mannen met type 2 diabetes een slechtere kwaliteit sperma hebben.

Dit onderzoek is pas het begin, er moet nu worden gekeken wat precies de oorzaak is van de mindere kwaliteit van het sperma.

Het laboratorium voor experimentele geneeskunde van de Université Libre de Bruxelles (ULB) in België heeft afgelopen woensdag een Europees project rond diabetes voorgesteld; Savebeta.
Het project is een samenwerking van partners uit verschillende Europese landen (België, Duitsland, Denemarken, Finland, Groot-Brittannië, Israël en Polen) en wordt financieel gesteund door de Europese Unie, aldus het Nieuwsblad.be.

Het Savebeta-project is een innoverende strategie die bedoeld is om de moleculaire mechanismen bij suikerziekte van het type 1 en het type 2 beter te begrijpen. Diabetes van het type 1 kenmerkt zich door een tekort aan insuline en daarvoor zijn de bètacellen van de Eilandjes van Langerhans in de alvleesklier verantwoordelijk.

Bij Savebeta-project wordt geprobeerd via genomisch onderzoek te achterhalen hoe het komt dat bij diabetes bètacellen verloren gaan en mogelijke manieren te bepalen hoe de ontwikkeling van de ziekte kan worden vetraagd of gestopt. Het ontwikkelen van een medicijn is een concrete doelstelling, die veel diabetespatiënten zou helpen en de kosten voor de ziekteverzekering zou doen dalen.

Wereldwijd zijn er 150 miljoen diabetespatiënten. Tegen 2025 zou dat cijfer kunnen verdubbeld zijn. In Europa zijn er 30 miljoen diabetespatiënten. Het gaat voornamelijk om patiënten die diabetes type 1 (10 à 15 procent) of diabetes type 2 of ouderdomsdiabetes (85 procent) hebben.

Ergens dit jaar opent Kinder Diabetes Centrum Nijmegen (KDCN), een samenwerking van in suikerziekte gespecialiseerde kinderartsen (endocrinologen) van het CWZ en het Universitair Medisch Centrum (UMC) St Radboud, haar deuren op een nog onbekende plek in Nijmegen. Binnenkort kunnen kinderen dan profiteren van verzamelde kennis over diabetes in de beide Nijmeegse ziekenhuizen.

Een langgekoesterde wens van kinderarts dr. Ciska Westerlaken, die al twintig jaar kinderen met suikerziekte behandelt, gaat daarmee in vervulling. Hoogste tijd dat het er komt, stelt de kinderarts. “Na astma is diabetes type 1 de meest voorkomende chronische ziekte in ons land. Zo’n vijfduizend kinderen tot zestien jaar hebben suikerziekte. En dat aantal neemt steeds verder toe. Waarom weten we niet.”

Het CWZ ziet in de wijde regio van Nijmegen de meeste kinderen met suikerziekte: zo’n 215. UMC St Radboud behandelt ’slechts’ zo’n 45 jonge patiënten. ‘Samen sterker’ is nu het motto van het Kinder Diabetes Centrum Nijmegen en de verwachting is dat er uiteindelijk zo’n vijfhonderd kinderen worden behandeld. In Nederland zijn nog enkele, in grootte vergelijkbare centra. Maar daar is niet de combinatie van patiëntenzorg, academische kennis en academisch onderzoek in één kinderdiabetescentrum verenigd.

Kinderen met suikerziekte behandelen is een tijdrovende klus. Westerlaken: “We zijn er dag en nacht mee bezig. Het slokt heel veel tijd op.” Collega dr. Kees Noordam, kinderarts in het UMC St Radboud: “Een dokter kan zich bij een kind met diabetes totaal verliezen in de zorg. Het kan op elk moment misgaan.”

Wanneer een jongere suikerpatiënt de leeftijd van zestien jaar bereikt, wordt die de rest van het leven behandeld door een internist in plaats van door een kinderarts. Westerlaken: “Maar een heleboel zijn dan nog lang niet ‘rijp’ voor de internist.”

Het KDCN probeert de instelling van de medicatie bij kinderen met suikerziekte te optimaliseren, maar hen ook te helpen de ziekte te accepteren. Kinderarts dr. Paul Voorhoeve van het CWZ toe. “De kunst bij diabetes is namelijk patiënten te motiveren om zelf met de diabetes aan de slag te gaan.”

In het verleden gaf suikerziekte, op de lange termijn, bijna altijd complicaties. Nierbeschadigingen, blindheid en ook problemen met de vaten die kunnen leiden tot amputaties. Westerlaken: “Met een intensieve behandeling kunnen complicaties vijftien jaar worden uitgesteld en misschien wel worden voorkomen.”
[BN/DeStem]

Diabetici hebben er alle belang bij dat ze overzichtelijke informatie hebben over hun ziekte, zodat ze hun bloedsuikerspiegel zelf kunnen sturen, maar die informatie wordt vaak versnipperd aangeboden. Daarom lanceert het farmabedrijf Bayer in Belgie de “Sweetbee Box”, waarin de veelheid aan informatie over de ziekte gebundeld wordt.

Info voeding
De box bevat een voedingsatlas, waarin de suiker-, vet- en energie-inhoud van voedingsmiddelen vermeld staat en waarin informatie gegeven wordt over onder meer koolhydraten, suikers, vezels, kunstmatige zoetmiddelen en cholesterol. Voorts krijgen diabetespatiënten in de atlas richtlijnen voor hun dieet.

Leren leven
De box bevat ook een “inleiding tot diabetes” met informatie over hoe patiënten kunnen leren leven met hun ziekte en welke complicaties er kunnen optreden. Daarnaast bevat de sweetbee box staaltjes en kortingbonnen voor producten die zijn aangepast voor diabetici.

Gratis
Geïnteresseerden kunnen de gratis box afhalen in de ruim driehonderd kantoren van Bond Moyson, De Voorzorg en de Socialistische Mutualiteiten. Op de website kan ook een thuisraadpleging door het pedicureteam aangevraagd worden, waarop gespeurd wordt naar indicaties die wijzen in de richting van diabetes. Voorlopig kan dat alleen in Vlaams-Brabant.

Stofwisselingsziekte
Diabetes is een stofwisselingsziekte die gekenmerkt wordt door een verhoging van de suikerconcentratie in het bloed door een tekort aan insuline of doordat de insuline niet goed werkt.
[HLN]

De voetzorg bij diabetes-patiënten dreigt in Nederland ernstig in gevaar te komen, omdat de financiering niet goed is geregeld. Zo waarschuwt dr. Karel Bakker, internist en voorzitter van het vijfde grote ‘International Symposium on the Diabetic Foot’ dat van 9-12 mei in Noordwijk wordt gehouden.

Omdat er geen goede DBC (Diagnose- Behandelcombinatie) is voor de diabetische voetzorg worden de diverse specialismen die zich bezighouden met de behandeling niet voldoende gehonoreerd. De podotherapeutische zorg wordt door de verzekeraars slechts gedeeltelijk vergoed.

Een adequate voetverzorging is noodzakelijk bij diabetespatiënten. Jaarlijks worden in Nederland ongeveer 2500 amputaties uitgevoerd. Tenen, voeten en delen van de benen moeten worden verwijderd. De behandeling van voetproblemen bij diabetici kost ongeveer veertig procent van het totale budget voor diabeteszorg. Een goede preventie zou kunnen helpen bij het voorkomen van problemen.
[Bijzijn]

Vlees of kaas dat gegrild of gebakken wordt, bevat toxinen die bij te hoge inname kunnen leiden tot ouderdomsziekten, zoals Alzheimer en diabetes. Dat zeggen onderzoekers van de Mount Sinaï School of Medicine. De nieuwontdekte groep toxinen worden advanced glycation end products (AGE’s) genoemd.

Behalve diabetes en Alzheimer kunnen deze toxinen leiden tot ontstekingen, resistentie tegen insuline, vaatziekten en nierziekten, meldt Meat&Meal.;

AGEs ontstaan bij een omzetting van suiker in eiwitten. Ze worden geproduceerd bij het bakken of grillen van vlees of kaas. Volgens onderzoeksleider Helen Vlassara zou de hoeveelheid AGE’s op het etiket van voedingsmiddelen vermeld moeten worden. Consumenten kunnen dan hun inname zelf in de hand houden.

Overmatige opname van AGE’s kan ertoe leiden dat het lichaam deze niet kan verwerken. De toxinen worden dan opgeslagen in de weefsels. Dat kan leiden tot minder weerstand en meer infecties, stelt Vlassara. Ouderen kunnen minder goed AGEs verwerken, zodat sneller een overmaat optreedt.
[Elsevier]